Ushuaia Fin del Mundo

Donderdag 16 februari Ushuaia
Fin del Mundo

Donderdag 16 februari
Een klein toestel van Aerolineas Argentina  bracht ons in slechts 3 uurtjes naar het einde van de wereld. Onderweg prachtig uitzicht  over Pategonie  en Vuurland. De landing was bijzonder ; moeilijke bocht tussen bergen. Taxi stond alweer klaar en bracht ons rap naar Hosteria Los Fuegos, een schattige lodge in het bos.  Maar wel in de middel of no where . Daar bleken we de enige en laatste gasten. Na ons zou het sluiten. We hadden het rijk alleen ! In de verste verte ook geen restaurant te bekennen maar de aardige gastvrouw toverde in mum van tijd een heerlijke pompoensoep met tosti's. Zo konden we er weer even tegen. In de tussentijd geregeld dat dezelfde taxi een ritje zou verzorgen door het National Parc Tierra del Fuego. Een gigantisch natuurgebied op de grens van van Argentinië en Chili. Ruige bergen en lieflijke meertjes wisselden elkaar  af. Je kunt in dit gebied grote wandel tochten maken maar wij hebben het gedaan met kleine stukjes waarna de chauffeur ons met de auto iedere keer weer naar een andere mooie plek bracht. En deze man wist ons in zeer gebrekkig engels ook van alles te vertellen. Cees trouwens helemaal blij met allerlei soorten ( onbekende ) vogels.
We hebben ons na deze schitterende trip in het centrum af laten zetten en zijn meteen de Irish Pub in gedoken voor een biertje, colaatje en vet frietje.
Daarna de lange hoofdstraat af gelopen op zoek naar en supermarkt . Veel hadden we niet nodig want als je de verhalen mag geloven kom je na 10 dagen  tonnetje rond van boord.
Inmiddels was het 7 uur en zijn we maar  terug gegaan naar de pub voor een pizza. De eerste twee waren zwart , maar de herkansing was was prima. Daarna nog even bij de pier gekeken waar we de eerste zeeleeuw gespot hebben. Dit was een behoorlijk lange dag en om 10 uur in de gezonde bus lucht onder het dons gegaan.

Vrijdag 17 februari

Weer veel te vroeg wakker. 6.15 bah ! En we hadden nog zo ons  best gedaan om uit te slapen. En al zijn we de laatste gasten ooit, de gastvrouw had enorm haar best gedaan! Eten voor een heel weeshuis.
Na het ontbijt een poging gedaan om het weblog te up-daten maar helaas geen internet. Er is al een monteur ter plaatse maar dat schiet voor ons weinig op. Naar de stad dan maar. Gisteren onder de strenge blik van Cees geen winkel in gedurft, het moet nu gaan gebeuren !
Onderweg zagen we dat er een laagje poeder over de Andes gestrooid was. Het is hier prachtig.
Gelukkig vonden we na even zoeken een internet café. Sas maakt daar haar debuut. Ik had nog maar net verbinding of mijn face time begon te rinkelen. Oudenbosch aan de lijn. Heel enthousiast begon ik te " gillen" maar zag om me heen dat dat niet de bedoeling was. Ik heb een uur om alles van de mail weer op dit blog te zetten. Ben als digibeet best tevreden tot nu toe.
We gaan nog even een paar uurtjes in het dorp lummelen en dan eindelijk aan boord. Het lijkt net of we al dagen onderweg zijn.
Adios amigo's