Beagle Channel & Drake Passage

Beagle Channel
Vrijdag 17 februari

Om kwart over 3 kwam er weer keurig een taxi voorgereden om ons naar de pier te brengen. We konden onze Plancius al zien liggen.
Heel de kade was nog leeg;hoera we zijn de eerste, dat doet Cees deugd.Omdat we pas om 4 uur aan boord mochten konden we nog even lekker uitwaaien.
Klokslag 4 uur kwam er een deel van de crew naar buiten en konden wij naar binne. Gelukkig hoefden we niet zelf de zware tassen de steile loopplank op te sjouwen.
Hut 301 wordt de komende tijd ons thuis. Een keurig vertrek net twee kajuitbedden. Die hoge randen om er niet uit te vallen zullen er niet voor niets zitten!!!!
Na een welkomsborrel, het voorstellen van de crew, het praatje van de kapitein, moesten we met zwemvesten naar het dek voor de safety instructions.
We hopen nooit in die sloepen de reis te beeindigen.
OP een gegeven moment zien we dat we vertrokken zijn. Dat is een goed teken want we hadden nog niets gevoeld.
De eerste 6 uur van de reis gaat door het Beagle kanaal. Een zeestraat tussen Argentunie en Chili.Omdat die twee landen ruzie maken over de grens was er een loods aan boord om binnen de lijntjes te blijven varen.
Daarna hebben we in de grote eetzaal genoten van een heerlijk 3 gangen diner.
Om 12 uur maar eens naar bed gegaan.Het schip begon toen al wat meer te schommelen.
Jammer genoeg de hele nacht geen oog dicht gedaan. Sas voelde zich kiplekker maar Cees moest al halverwege de nacht aan de maagzuurremmers.

Drake Passage
zaterdag 18 februari

In de ontbijtzaal heel wat groene gezichten te zien de volgende ochtend.We varen namelijk al vanaf middernacht door de Drake Passage; een zeer ruig stukje zee Al vind de bemanning dit een medium Drake, voor ons ie ie toch al aardig Shake. Wij hebben de witte bonen in tomatensaus en de eieren met spek maar even overgeslagen en gingen op safe voor een boterham.We hebben dankzij de pleister achter ons oor nergens last van maar je wil toch geen risico lopen!!
Verder de hele dag een beetje over het schip lopen strompelen. Je kunt werkelijk geen meter lopen zonder je vast te moeten grijpen. Wel meelig hoor! Vooral als je niet ziek bent.
De dag was gevuld met een lezing over Sea Birds,informatie bijeenkomst over de activiteiten en natuurlijk een heerlijke lunch. Maaltijdsalade; krijgen we voorlopig geen scheurbuik.De hele dag worden we heen en weer geslingerd; erg vermoeiend. Het wordt tijd voor eens een echte nacht slapen.
De sfeer aan boord is gezellig en gemoedelijk.Zeer gevarrieerd gezelschap en enthousiaste crew. Ik zal ze de volgende keer voorstellen. Ga dit bericht nu proberen te versturen. Typ dit nu voor de derde keer.Elke keer gaat er iets fout.