Hoera, Antarctica! The last wilderness
Door: CeesenSaskia
Blijf op de hoogte en volg Saskia
21 Februari 2012 | Antarctica, McMurdo Station
Hoera, Antarctica! The last wilderness
20 februari
Toen ve vanochtend het luik voor onze patrijspoort open maakte , wisten we niet wat we zagen. Fel blauwe lucht, voorbij drijvende ijsschots met een pelsrob erop, enorme bergen, massa's ijs in kleuren die wij niet kennen.
Kortom :een sprookje.
Het water zag er niet heel geschikt voor kayakken uit naar ons idee. Toch maar gekleed in allerlei laagjes naar de eetzaal getogen voor een snel ontbijt.
Direct daarna kwam de oproep om naar de kleedkamer te komen. Met veel moeite hesen we ons in de wet-suit,schort die later het gat van de kayak zou bedekken en een groot zwemvest.Daarna op naar het midden dek om te helpen de kayaks met touwen over de reling te laten zakken zodat ze achter de zodiacs konden hangen tot we bij rustiger water kwamen. Instappen in een zodiac is easy going. Voor alles hier zijn er regels en er is veel hulp. Zolang je doet wat moet gaat alles prima. Diegene die moeite hebben met luisteren zijn vervelende russen. Tewijl kayak instructeur Louise haar best stond te doen, gingen die gasten gewoon hun eigen gang. Juf Saskia zou daar al lang tegen op zijn getreden.Maar juf Louise bleeg geduldig en vriendelijk.
Na een kort zodiac ritje konden we in een rustig stukje water overstappen in onze duo kayak. Sas was een beetje bang. Ze was het kopje onder in de Ardeche nog nioet vergeten. Cees voelde zich een echte kayakker, peddelde zo driftig dat ik achter een lekkere zoute douche kreeg en al gauw waren zijn handschoenen helemaal doorweekt.
Een echte prof dus, ha, ha!
20 februari
Toen ve vanochtend het luik voor onze patrijspoort open maakte , wisten we niet wat we zagen. Fel blauwe lucht, voorbij drijvende ijsschots met een pelsrob erop, enorme bergen, massa's ijs in kleuren die wij niet kennen.
Kortom :een sprookje.
Het water zag er niet heel geschikt voor kayakken uit naar ons idee. Toch maar gekleed in allerlei laagjes naar de eetzaal getogen voor een snel ontbijt.
Direct daarna kwam de oproep om naar de kleedkamer te komen. Met veel moeite hesen we ons in de wet-suit,schort die later het gat van de kayak zou bedekken en een groot zwemvest.Daarna op naar het midden dek om te helpen de kayaks met touwen over de reling te laten zakken zodat ze achter de zodiacs konden hangen tot we bij rustiger water kwamen. Instappen in een zodiac is easy going. Voor alles hier zijn er regels en er is veel hulp. Zolang je doet wat moet gaat alles prima. Diegene die moeite hebben met luisteren zijn vervelende russen. Tewijl kayak instructeur Louise haar best stond te doen, gingen die gasten gewoon hun eigen gang. Juf Saskia zou daar al lang tegen op zijn getreden.Maar juf Louise bleeg geduldig en vriendelijk.
Na een kort zodiac ritje konden we in een rustig stukje water overstappen in onze duo kayak. Sas was een beetje bang. Ze was het kopje onder in de Ardeche nog nioet vergeten. Cees voelde zich een echte kayakker, peddelde zo driftig dat ik achter een lekkere zoute douche kreeg en al gauw waren zijn handschoenen helemaal doorweekt.
Een echte prof dus, ha, ha!
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley
